superne
supernus, that is above, celestial, supernal
Morpho's Latin capability is still in its infancy, and this version is just a placeholder. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend Whitaker's Words.
Parsed as:
adverb
neuter vocative singular
masculine vocative singular of
supernus
-
…, perspicuum alias etiam urinantibus in quamlibet profundam aquarum altitudinem. igitur non eam infitias posse in has et ignes superne stellarum decidere, quales sereno saepe cernimus, quorum ictu concuti ae ra verum est, quando et tela vibrata…
Pliny the Elder, Natural History
-
…omnis Acherunta rearis liquisse et magnas caeli complesse cavernas. usque adeo taetra nimborum nocte coorta inpendent atrae Formidinis ora superne ; quorum quantula pars sit imago dicere nemost qui possit neque eam rationem reddere dictis. Nunc age, quam…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…Dei ministros ; ne mors terreat ; est parata palma. carcer Christicolis gradus coronae est, carcer provehit ad superna caeli, carcer conciliat Deum beatis. his dictis adeunt specum reorum, exercent ibi mysticum lavacrum, et purgamen…
Prudentius, Peristephanon Liber
-
…ab imo paulatim incremento operis in artius cogitur, ad ultimum in carinae maxime modum coit. Ibi foramine relicto superne lumen admittunt. Vites et arbores, si quae in tanto terrae rigore durare potuerunt, obruunt penitus hieme defossae…
Curtius Rufus, Quintus, Historiae Alexandri Magni
-
…fractis obnitier undis. nam quae cumque supra rorem salis edita pars est remorum, recta est, et recta superne guberna ; quae demersa liquore obeunt, refracta videntur omnia converti sursumque supina reverti et reflexa prope in summo fluitare…
Lucretius, De Rerum Natura