vinclo
vinclum, see vinculum
Morpho's Latin capability is still in its infancy, and this version is just a placeholder. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend Whitaker's Words.
Parsed as:
neuter dative singular
neuter ablative singular of
vinclum
-
…loca feta furentibus austris, Aeoliam venit. Hic vasto rex Aeolus antro luctantes ventos tempestatesque sonoras imperio premit ac vinclis et carcere frenat. Illi indignantes magno cum murmure montis circum claustra fremunt ; celsa sedet Aeolus arce sceptra tenens…
Vergil, Aeneid
-
…spectant leges, hoc volunt, incolumem esse civium coniunctionem ; quam qui dirimunt, eos morte, exsilio, vinclis, damno coërcent. Atque hoc multo magis efficit ipsa naturae ratio, quae est lex divina et humana ;…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…. tecum vivere possem equidem et maxime vellem ; vetustas,. amor, consuetudo, studia paria ; quod vinclum, quaeso, dest nostrae coniunctionis possumusne igitur esse una nec me hercule intellego quid impediat ; sed certe adhuc…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…a deo denuntiatum videatur ut exeamus e vita, laeti et agentes gratias pareamus emittique nos e custodia et levari vinclis arbitremur, ut aut in aeternam et plane in nostram domum remigremus aut omni sensu molestiaque careamus ; sin autem…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…spatia annisque praeteritis insaturabiliter expletur. vinctus autem a Iove, ne inmoderatos cursus haberet, atque ut eum siderum vinclis alligaret. sed ipse Iuppiter, id est iuvans pater, quem conversis casibus appellamus a iuvando Iovem, a…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum