Διοτίμου
Διότιμος, Diotimus
Parsed as:
Proper-name noun masculine genitive singular of Διότιμος
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | Διότιμος | – | – |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | Διοτίμῳ | – | – |
| Accusative | – | – | – |
| Vocative | – | – | – |
Διότιμος, Diotimus
Parsed as:
Proper-name noun masculine genitive singular of Διότιμος
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | Διότιμος | – | – |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | Διοτίμῳ | – | – |
| Accusative | – | – | – |
| Vocative | – | – | – |