Θεαίτητός
Θεαίτητος, Theaetetus
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | Θεαίτητος | – | – |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | Θεαιτήτῳ | – | – |
| Accusative | – | – | – |
| Vocative | Θεαίτητε | – | – |
-
…πᾶν ἐπίδοσιν ἔχει. ἀλλʼ, ὥσπερ ἤρξω, μὴ ἀφίεσο τοῦ Θεαιτήτου ἀλλʼ ἐρώτα. ἀκούεις δή, ὦ Θεαίτητε, ἃ λέγει Θεόδωρος, ᾧ ἀπειθεῖν, ὡς ἐγὼ οἶμαι, οὔτε σὺ ἐθελήσεις, οὔτε θέμις περὶ τὰ…
Plato, Theaetetus
-
…· ἢ σὺ ἀνέξῃ ; οὐκ ἔγωγε. τί οὖν ; ἄν σε Πρωταγόρας ἔρηται ἤ τις ἄλλος · ὦ Θεαίτητε, ἔσθʼ ὅπως τι μεῖζον ἢ πλέον γίγνεται ἄλλως ἢ αὐξηθέν ; τί ἀποκρινῇ ; ἐὰν μέν, ὦ Σώκρατες…
Plato, Theaetetus
-
…τοῦτό γε ἔχῃ ἐγκαλεῖν, ὡς παίζοντες πρὸς μειράκια διεσκεψάμεθʼ αὐτοῦ τὸν λόγον. τί δʼ ; οὐ πολλῶν τοι Θεαίτητος μεγάλους πώγωνας ἐχόντων ἄμεινον ἂν ἐπακολουθήσειε λόγῳ διερευνωμένῳ ; ἀλλʼ οὔ τι σοῦ γε, ὦ Θεόδωρε, ἄμεινον .…
Plato, Theaetetus
-
…προσλάβῃ, αὐτοῦ ἐπιστήμων γεγονὼς ἔσται οὗ πρότερον ἦν δοξαστής. φαμέν γε μὴν οὕτω. νῦν δῆτα, ὦ Θεαίτητε, παντάπασιν ἔγωγε, ἐπειδὴ ἐγγὺς ὥσπερ σκιαγραφήματος γέγονα τοῦ λεγομένου, συνίημι οὐδὲ σμικρόν · ἕως δὲ ἀφειστήκη πόρρωθεν…
Plato, Theaetetus
-
…Σοφιστής Θεόδωρος Σωκράτης Ἐλεάτης Ξένος Θεαίτητος κατὰ τὴν χθὲς ὁμολογίαν, ὦ Σώκρατες, ἥκομεν αὐτοί τε κοσμίως καὶ τόνδε τινὰ ξένον ἄγομεν, τὸ μὲν…
Plato, Sophist