δοκεόντων
δοκέω, δοκέω, δόξω, ἔδοξα, -, δέδογμαι, -ἐδόχθην, seem, think, it seems best
Parsed as:
present active participle masculine genitive plural
present active participle neuter genitive plural
present active imperative 3rd plural of
δοκέω
| Present | Future | Aorist | Perfect | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Active | Middle-Passive | Active | Middle | Passive | Active | Middle | Passive | Active | Middle-Passive | |
| Primary Indicative | δοκέω, δοκῶ δοκέεις, δοκεῖς δοκέει, δοκεῖ δοκοῦμεν, δοκοῦμέν δοκεῖτε, δοκεῖτέ δοκέουσι, δοκοῦσʼ, δοκοῦσι, δοκοῦσί, δοκοῦσιν, δοκέουσιν |
– | δόξω δόξεις δοκήσει, δόξει δόξομεν δοκήσετε, δόξετʼ, δόξετε, δοξεῖτʼ δόξουσι, δόξουσιν |
– | – | – – δεδόκηκεν – – – |
– δεδόκησαι δέδοκται, δέδοκταί – – – |
|||
| Secondary Indicative | ʼδόκουν, ἐδόκεον, ἐδόκουν, κἀδόκουν ʼδόκεις, ἐδόκεις, κἀδόκεις ἐδόκεε, ἐδόκεέ, ἐδόκει, κἀδόκει, μοὐδόκει ἐδοκοῦμεν, ἐδοκεῦμες ἐδοκεῖτʼ ἐδόκεον, ἐδόκουν |
– | ʼδοξʼ, ἔδοξʼ, ἔδοξα ἔδοξας δόκησε, ἔδοξʼ, ἔδοξε, ἔδοξέ, ἔδοξεν, ἔδοξέν, οὕδοξε ἐδόξαμεν ἐδόξατέ ἔδοξαν, ἔδοξάν |
– | – | – | – – ἐδέδοκτο – – – |
|||
| Subjunctive | δοκέω, δοκῶ δοκῇς δοκέῃ, δοκῇ δοκῶμεν δοκῆτε, δοκῆτέ δοκῶσι, δοκῶσί, δοκῶσιν |
– | δόξω δόξῃς δόξῃ δόξωμεν δόξητε, δόξητέ δόξωσι, δόξωσιν |
– | – | – | ||||
| Optative | δοκοίην, δοκοῖμʼ – δοκέοι, δοκοῖ, δοκοίη δοκοῖμεν – δοκοῖεν |
– | – | – | – | δόξαιμι δόξαις, δόξειας δόξαι, δόξειε, δόξειεν – – – |
– | – | – | |
| Imperative | δόκει δοκείτω δοκεῖτε – |
– | δόξον δοκησάτω, δοξάτω – – |
– | – | – | ||||
| Present | Future | Aorist | Perfect | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Active | Middle-Passive | Active | Middle | Passive | Active | Middle | Passive | Active | Middle-Passive | |
| Infinitive | δοκέειν, δοκεῖν | δοκεῖσθαι | δόξειν | – | – | δόξαι | – | – | – | δεδόχθαι |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δοκέων, δοκῶν | δοκοῦσα, δοκοῦσά, δοκοῦσʼ | δοκοῦν |
| Genitive | δοκοῦντος | δοκούσης | – |
| Dative | δοκοῦντι | δοκούσῃ | – |
| Accusative | δοκέοντα, δοκοῦνθʼ, δοκοῦντʼ, δοκοῦντα, δοκοῦντά | δοκοῦσαν | δοκοῦν |
| Vocative | δοκῶν | – | – |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δοκέοντες, δοκοῦντες | – | δοκοῦντα |
| Genitive | δοκούντων | – | – |
| Dative | δοκοῦσιν | – | δοκοῦσιν |
| Accusative | δοκέοντας, δοκοῦντας | δοκούσας | δοκοῦντʼ, δοκοῦντα |
| Vocative | – | – | – |
| Masculine | Neuter | |
|---|---|---|
| Nominative | δόξων | – |
| Genitive | – | δόξοντος |
| Dative | – | – |
| Accusative | δόξοντα | – |
| Vocative | – | – |
| Feminine | |
|---|---|
| Nominative | – |
| Genitive | – |
| Dative | – |
| Accusative | δοξούσας |
| Vocative | – |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δοκήσας, δόξας | δόξασα, δόξασά | – |
| Genitive | δόξαντος, δόξαντός | – | δόξαντος |
| Dative | δόξαντι | δοξάσῃ | δόξαντι |
| Accusative | δόξαντʼ, δόξαντα | δόξασαν | δόξαν |
| Vocative | – | – | – |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δόξαντες, δόξαντές | δόξασαι | – |
| Genitive | – | – | δοξάντων |
| Dative | – | – | δόξασιν |
| Accusative | – | δοξάσας | δόξαντʼ, δόξαντα, δόξαντά |
| Vocative | – | – | – |
| Neuter | |
|---|---|
| Nominative | δοκηθέντʼ |
| Genitive | – |
| Dative | – |
| Accusative | – |
| Vocative | – |
| Masculine | Neuter | |
|---|---|---|
| Nominative | δεδοκημένος | δεδογμένον |
| Genitive | – | – |
| Dative | – | – |
| Accusative | – | δεδογμένον |
| Vocative | – | – |
| Masculine | Neuter | |
|---|---|---|
| Nominative | – | δεδογμένʼ, δεδογμένα |
| Genitive | – | – |
| Dative | δεδογμένοις, δεδογμένοισιν | – |
| Accusative | δεδογμένους | – |
| Vocative | – | – |
-
…. καταλαμβάνομεν δὲ αὐτόθι Θέογνιν ἑτέρους φυλάττοντα · ᾧ παραδόντες ἐμὲ πάλιν ᾤχοντο. ἐν τοιούτῳ δʼ ὄντι μοι κινδυνεύειν ἐδόκει, ὡς τοῦ γε ἀποθανεῖν ὑπάρχοντος ἤδη. καλέσας δὲ Δάμνιππον λέγω πρὸς αὐτὸν τάδε, ἐπιτήδειος μέν μοι τυγχάνεις…
Lysias, Speeches
-
…ἄν, ὦ Σώκρατες. ἀληθῆ λέγεις. ἀλλʼ, ὦ θαυμάσιε, οὗτός τε ὁ λόγος ὃν διεληλύθαμεν ἔμοιγε δοκεῖ ἔτι ὅμοιος εἶναι καὶ πρότερον · καὶ τόνδε δὲ αὖ σκόπει εἰ ἔτι μένει ἡμῖν ἢ οὔ, ὅτι οὐ…
Plato, Crito
-
…καὶ μὴ πλέουσι δὴ κυβερνήτης. ναί. ἆρα καὶ τοῖς μὴ πολεμοῦσιν ὁ δίκαιος ἄχρηστος ; οὐ πάνυ μοι δοκεῖ τοῦτο. χρήσιμον ἄρα καὶ ἐν εἰρήνῃ δικαιοσύνη ; χρήσιμον. καὶ γὰρ γεωργία · ἢ οὔ ; ναί .…
Plato, Republic
-
…οἱ ἐχθροί σου σπεύσαιέν τε καὶ ἔσπευσαν σὲ διαφθεῖραι βουλόμενοι. πρὸς δὲ τούτοις καὶ τοὺς ὑεῖς τοὺς σαυτοῦ ἔμοιγε δοκεῖς προδιδόναι, οὕς σοι ἐξὸν καὶ ἐκθρέψαι καὶ ἐκπαιδεῦσαι οἰχήσῃ καταλιπών, καὶ τὸ σὸν μέρος ὅτι ἂν τύχωσι τοῦτο…
Plato, Crito
-
…ὡς ἐγὼ οὐκ ἀποδέξομαι ἐὰν ὕθλους τοιούτους λέγῃς. καὶ ἐγὼ ἀκούσας ἐξεπλάγην καὶ προσβλέπων αὐτὸν ἐφοβούμην, καί μοι δοκῶ, εἰ μὴ πρότερος ἑωράκη αὐτὸν ἢ ἐκεῖνος ἐμέ, ἄφωνος ἂν γενέσθαι. νῦν δὲ ἡνίκα ὑπὸ τοῦ λόγου…
Plato, Republic