εὐνομίαν
εὐνομία, good order, order
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | Εὐνομία | – | – |
| Genitive | εὐνομίας, Εὐνομίας | – | – |
| Dative | εὐνομίᾳ | – | εὐνομίῃσι |
| Accusative | εὐνομίαν, εὐνομίην, Εὐνομίην | – | – |
| Vocative | – | – | – |
εὐνομία, good order, order
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | Εὐνομία | – | – |
| Genitive | εὐνομίας, Εὐνομίας | – | – |
| Dative | εὐνομίᾳ | – | εὐνομίῃσι |
| Accusative | εὐνομίαν, εὐνομίην, Εὐνομίην | – | – |
| Vocative | – | – | – |