οὔποτέ
οὔποτε, οὔποτε, never
Parsed as:
adverb (morph21) of οὔποτε
Other forms of οὔποτε: κοὔποτʼ, οὔποθʼ, οὔποτʼ, οὔποτε, οὔποκʼ, οὔποκα, κοὔποκʼ, κοὔποχʼ, οὔκοτε
-
…, φωνή τις γιγνομένη, ἣ ὅταν γένηται, ἀεὶ ἀποτρέπει με τοῦτο ὃ ἂν μέλλω πράττειν, προτρέπει δὲ οὔποτε. τοῦτʼ ἔστιν ὅ μοι ἐναντιοῦται τὰ πολιτικὰ πράττειν, καὶ παγκάλως γέ μοι δοκεῖ ἐναντιοῦσθαι · εὖ γὰρ ἴστε…
Plato, Apology
-
…ξυνών. σὲ δʼ, ὦ φαεννῆς ἡμέρας τὸ νῦν σέλας, καὶ τὸν διφρευτὴν Ἥλιον προσεννέπω, πανύστατον δὴ κοὔποτʼ αὖθις ὕστερον. ὦ φέγγος, ὦ γῆς ἱερὸν οἰκείας πέδον Σαλαμῖνος, ὦ πατρῷον ἑστίας βάθρον κλειναί τʼ Ἀθῆναι…
Sophocles, Ajax
-
…μυγμὸς διπλοῦς ὀξύς. λαβὲ λαβὲ λαβὲ λαβέ, φράζου. ὄναρ διώκεις θῆρα, κλαγγαίνεις δʼ ἅπερ κύων μέριμναν οὔποτʼ ἐκλείπων πόνου. τί δρᾷς ; ἀνίστω, μή σε νικάτω πόνος, μηδʼ ἀγνοήσῃς πῆμα μαλθαχθεῖσʼ ὕπνῳ. ἄλγησον…
Aeschylus, Eumenides
-
…δʼ ἐᾶτε πλουσίῳ χαίρειν γένει. ἰοὺ ἰού, δύστηνε · τοῦτο γάρ σʼ ἔχω μόνον προσειπεῖν, ἄλλο δʼ οὔποθʼ ὕστερον. τί ποτε βέβηκεν, Οἰδίπους, ὑπʼ ἀγρίας ᾄξασα λύπης ἡ γυνή ; δέδοιχʼ ὅπως μὴ ʼκ τῆς…
Sophocles, Oedipus Tyrannus
-
…ὦ στέναξον ὦ Φεραία χθών, τὰν ἀρίσταν ; πασᾶν ; γυναῖκα μαραινομέναν νόσῳ κατὰ γᾶς χθόνιον παρʼ Ἅιδαν. οὔποτε φήσω γάμον εὐφραίνειν πλέον ἢ λυπεῖν, τοῖς τε πάροιθεν τεκμαιρόμενος καὶ τάσδε τύχας λεύσσων βασιλέως, ὅστις ἀρίστης ἀπλακὼν…
Euripides, Alcestis