συμβιωτῶν
συμβιωτής, one who lives with, companion, partner
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | – | – | – |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | – | – | συμβιωταῖς |
| Accusative | – | – | συμβιωτὰς |
| Vocative | – | – | – |
συμβιωτής, one who lives with, companion, partner
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | – | – | – |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | – | – | συμβιωταῖς |
| Accusative | – | – | συμβιωτὰς |
| Vocative | – | – | – |