τιμητὴς
τιμητής, a valuer, estimater; Roman censor
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | τιμητὴς | – | τιμηταὶ |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | – | – | – |
| Accusative | – | – | – |
| Vocative | – | – | – |
τιμητής, a valuer, estimater; Roman censor
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | τιμητὴς | – | τιμηταὶ |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | – | – | – |
| Accusative | – | – | – |
| Vocative | – | – | – |