φθίνων
φθίω, to decay, wane, dwindle
| Present | Future | Aorist | Perfect | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Active | Middle-Passive | Active | Middle | Passive | Active | Middle | Passive | Active | Middle-Passive | |
| Primary Indicative | – φθίνεις φθίνει – – φθίνουσι, φθίνουσιν |
– – φθίεται φθιόμεσθα – – |
– – φθίσει – – – |
– – – – – φθίσονται |
– | – | – – ἔφθιται – – – |
|||
| Secondary Indicative | – – ἔφθιεν – – – |
– | – – – – – ἔφθισαν, φθῖσαν |
– ἔφθισο ἔφθιθʼ, ἔφθιτʼ, ἔφθιτο – – – |
– – – – – ἔφθιθεν |
– | – – – – – ἐφθίαθʼ |
|||
| Subjunctive | – φθίῃς – – – φθίνωσιν |
– | – – – φθίσωμεν – – |
– | – | – | ||||
| Optative | – – – – – φθίνοιεν |
– | – | – | – | – | – – φθῖτʼ – – – |
– | – | |
| Imperative | – φθινέτω – – |
– | φθίσον – – – |
– | – | – | ||||
| Present | Future | Aorist | Perfect | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Active | Middle-Passive | Active | Middle | Passive | Active | Middle | Passive | Active | Middle-Passive | |
| Infinitive | φθίνειν | – | φθίσειν | φθίσεσθʼ, φθίσεσθαι | – | φθῖσαι | φθίσθαι | – | – | – |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | – | φθίνουσα | – |
| Genitive | φθίνοντος, φθίνοντός | φθινούσης | – |
| Dative | φθίνοντι | – | – |
| Accusative | – | – | φθίνον |
| Vocative | – | – | – |
| Masculine | Neuter | |
|---|---|---|
| Nominative | – | – |
| Genitive | φθινόντων | – |
| Dative | – | – |
| Accusative | – | φθίνοντʼ, φθίνοντα |
| Vocative | – | – |
| Masculine | |
|---|---|
| Nominative | – |
| Genitive | φθινομένων |
| Dative | – |
| Accusative | – |
| Vocative | – |
| Masculine | |
|---|---|
| Nominative | φθίσας |
| Genitive | – |
| Dative | – |
| Accusative | – |
| Vocative | – |
| Masculine | Feminine | |
|---|---|---|
| Nominative | φθίμενος, φθίμενός | – |
| Genitive | φθιμένοιο, φθιμένου | φθιμένας, φθιμένης |
| Dative | – | φθιμένῃ |
| Accusative | φθίμενον | φθιμένην |
| Vocative | – | – |
| Masculine | Feminine | |
|---|---|---|
| Nominative | φθίμενοι | – |
| Genitive | φθιμένων | φθιμένων |
| Dative | φθιμένοις, φθιμένοισι, φθιμένοισιν | – |
| Accusative | φθιμένους | – |
| Vocative | – | – |
-
…ἀλλʼ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ διοτρεφὲς Εὐρύπυλʼ ἥρως, ἤ ῥʼ ἔτι που σχήσουσι πελώριον Ἕκτορʼ Ἀχαιοί, ἦ ἤδη φθίσονται ὑπʼ αὐτοῦ δουρὶ δαμέντες ; τὸν δʼ αὖτʼ Εὐρύπυλος βεβλημένος ἀντίον ηὔδα · οὐκέτι διογενὲς Πατρόκλεες ἄλκαρ Ἀχαιῶν ἔσσεται ,…
Homer, Iliad
-
…πρός σε θεῶν τλῇς με προδοῦναι, μὴ πρὸς παίδων οὓς ὀρφανιεῖς, ἀλλʼ ἄνα, τόλμα. σοῦ γὰρ φθιμένης οὐκέτʼ ἂν εἴην · ἐν σοὶ δʼ ἐσμὲν καὶ ζῆν καὶ μή · σὴν γὰρ φιλίαν σεβόμεσθα. Ἄδμηθʼ ,…
Euripides, Alcestis
-
…, πρίν γʼ ἔτι σῆς ἀλόχου πειρήσεαι, ἥ τέ τοι αὔτως ἧσται ἐνὶ μεγάροισιν, ὀϊζυραὶ δέ οἱ αἰεὶ φθίνουσιν νύκτες τε καὶ ἤματα δάκρυ χεούσῃ. αὐτὰρ ἐγὼ τὸ μὲν οὔ ποτʼ ἀπίστεον, ἀλλʼ ἐνὶ θυμῷ ᾔδεʼ ,…
Homer, Odyssey
-
…ἦν μεθʼ ἡμῶν, φίλα δὲ θανοῦσʼ ἔτʼ ἔσται, γενναιοτάταν δὲ πασᾶν ἐζεύξω κλισίαις ἄκοιτιν. μηδὲ νεκρῶν ὡς φθιμένων χῶμα νομιζέσθω τύμβος σᾶς ἀλόχου, θεοῖσι δʼ ὁμοίως τιμάσθω, σέβας ἐμπόρων. καί τις δοχμίαν κέλευθον ἐμβαίνων τόδʼ…
Euripides, Alcestis
-
…ἄρʼ ἄλλαι εἵαθʼ ὁμηγερέες ἅλιαι θεαί · ἣ δʼ ἐνὶ μέσσῃς κλαῖε μόρον οὗ παιδὸς ἀμύμονος, ὅς οἱ ἔμελλε φθίσεσθʼ ἐν Τροίῃ ἐριβώλακι τηλόθι πάτρης. ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις · ὄρσο Θέτι · καλέει Ζεὺς ἄφθιτα…
Homer, Iliad