φθίσιος
φθίσις, a perishing, decay
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | φθίσις | – | – |
| Genitive | – | – | φθισίων |
| Dative | φθίσει | – | – |
| Accusative | φθίσιν | – | – |
| Vocative | – | – | – |
φθίσις, a perishing, decay
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | φθίσις | – | – |
| Genitive | – | – | φθισίων |
| Dative | φθίσει | – | – |
| Accusative | φθίσιν | – | – |
| Vocative | – | – | – |