ἐπίλειψιν
ἐπίλειψις, a deficiency, lack
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | ἐπίλειψις | – | – |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | – | – | – |
| Accusative | – | – | – |
| Vocative | – | – | – |
ἐπίλειψις, a deficiency, lack
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | ἐπίλειψις | – | – |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | – | – | – |
| Accusative | – | – | – |
| Vocative | – | – | – |