ἐπιστάσει
ἐφίστημι, ἐφίστημι, (trans.) set upon, set in charge of; cause to stop; (intrans.) stand upon, by, against; be in charge of (+ dat.)
ἐπίστασις, a stopping, halting, a halt
Morpho works with a static database. If you like, you can compare the output of Morpheus.
Parsed as:
aorist active subjunctive 3rd singular (NCA)
future active indicative 3rd singular (NCA)
future middle indicative 2nd singular (NCA) of
ἐφίστημι
✓ feminine dative singular
feminine nominative dual
feminine vocative dual
feminine accusative dual of
ἐπίστασις
| Neuter | |
|---|---|
| Nominative | ἐπιστατέον |
| Genitive | – |
| Dative | – |
| Accusative | – |
| Vocative | – |
| Present | Future | Aorist | Perfect | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Active | Middle-Passive | Active | Middle | Passive | Active | Middle | Passive | Active | Middle-Passive | |
| Primary Indicative | – – ἐφίστησιν – – ἐπιστᾶσι |
– – ἐφίσταται – – ἐφίστανται |
– ἐπιστήσεις ἐπιστήσει – – – |
– – ἐπιστήσεται – – – |
– | – – ἐφέστηκε, ἐφέστηκεν – – ἐφεστᾶσιν, ἐφεστήκασιν |
– | |||
| Secondary Indicative | – – ἐφίστη – – ἐφίστανον |
– – ἐφίστατο – – ἐφίσταντο |
ἐπέστην, ἐπέστησα ἐπέστης, ἐπέστησας ἐπέστα, ἐπέστη, ἐπέστησε, ἐπέστησεν ἐπέστημεν – ἐπέστησαν, ἐπέστησάν |
– – ἐπεστήσατο – – – |
– – ἐπεστάθη – – – |
– – ἐφειστήκει, ἐφεστήκει – – ἐφειστήκεσαν, ἐφέστασαν |
– | |||
| Subjunctive | – | – | – ἐπιστήσῃς ἐπιστῇ ἐπιστῶμεν ἐπιστῆτε ἐπιστῶσιν |
– | – | – – ἐφεστήκῃ – – ἐφεστῶσιν |
||||
| Optative | – | – | – | – | – | κἀπισταίην – ἐπιστήσειε, ἐπισταίη – – – |
– | – | – | |
| Imperative | – | – | ἐπίστησον – ἐπιστήσατε – |
– | – | – | ||||
| Present | Future | Aorist | Perfect | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Active | Middle-Passive | Active | Middle | Passive | Active | Middle | Passive | Active | Middle-Passive | |
| Infinitive | ἐφιστάναι | – | – | – | – | ἐπιστῆναι, ἐπιστῆναί, ἐπιστῆσαι | – | – | ἐφεστάμεν, ἐφεστάμεναι, ἐφεστάναι | – |
| Masculine | |
|---|---|
| Nominative | – |
| Genitive | – |
| Dative | – |
| Accusative | ἐφιστάντας |
| Vocative | – |
| Masculine | |
|---|---|
| Nominative | ἐφιστάμενος |
| Genitive | – |
| Dative | ἐπισταμένῳ |
| Accusative | – |
| Vocative | – |
| Masculine | Feminine | |
|---|---|---|
| Nominative | – | ἐφιστάμεναι |
| Genitive | ἐφισταμένων | – |
| Dative | – | – |
| Accusative | ἐφισταμένους | ἐφισταμένας |
| Vocative | – | – |
| Masculine | Feminine | |
|---|---|---|
| Nominative | ἐπιστάς, ἐπιστὰς, ἐπιστήσας | ἐπιστᾶσα |
| Genitive | – | ἐπιστάσης |
| Dative | – | – |
| Accusative | ἐπιστάντα | – |
| Vocative | – | – |
| Masculine | |
|---|---|
| Nominative | ἐπιστάντε |
| Genitive | – |
| Dative | – |
| Accusative | – |
| Vocative | – |
| Masculine | Feminine | |
|---|---|---|
| Nominative | ἐπιστάντες, ἐπιστήσαντες | ἐπιστᾶσαι |
| Genitive | – | – |
| Dative | – | – |
| Accusative | – | ἐπιστάσας |
| Vocative | – | – |
| Masculine | Feminine | |
|---|---|---|
| Nominative | ἐφεστώς | – |
| Genitive | ἐφεσταότος, ἐφεστηκότος | – |
| Dative | – | – |
| Accusative | ἐφεστηκότα, ἐφεστῶτα | ἐφεστηκυῖαν |
| Vocative | – | – |
| Masculine | |
|---|---|
| Nominative | ἐπεστεῶτες, ἐφεσταότες, ἐφεστηκότες |
| Genitive | ἐφεστηκότων, ἐφεστώτων |
| Dative | ἐφεστῶσιν |
| Accusative | ἐφεστῶτας |
| Vocative | – |
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | ἐπίστασις | – | – |
| Genitive | ἐπιστάσεως | – | – |
| Dative | ἐπιστάσει | – | – |
| Accusative | ἐπίστασιν | – | ἐπιστάσεις |
| Vocative | – | – | – |
ἐφίστημι
-
…τῷ αὐτῷ οἰόμενος περιγεγονέναι ᾧπερ καὶ τῶν πολιτικῶν. τελευτῶν οὖν ἐπὶ τοὺς χειροτέχνας ᾖα · ἐμαυτῷ γὰρ συνῄδη οὐδὲν ἐπισταμένῳ ὡς ἔπος εἰπεῖν, τούτους δέ γʼ ᾔδη ὅτι εὑρήσοιμι πολλὰ καὶ καλὰ ἐπισταμένους. καὶ τούτου μὲν οὐκ ἐψεύσθην…
Plato, Apology
-
…μέλλουσιν ἡμῖν ἐνθένδε εἴτε ἀποδιδράσκειν, εἴθʼ ὅπως δεῖ ὀνομάσαι τοῦτο, ἐλθόντες οἱ νόμοι καὶ τὸ κοινὸν τῆς πόλεως ἐπιστάντες ἔροιντο · εἰπέ μοι, ὦ Σώκρατες, τί ἐν νῷ ἔχεις ποιεῖν ; ἄλλο τι ἢ τούτῳ τῷ ἔργῳ…
Plato, Crito
-
…τὸν Κεῖον καὶ ἄλλοι πολλοὶ καὶ σοφοί. δόξαν ἡμῖν ταῦτα ἐπορευόμεθα · ἐπειδὴ δὲ ἐν τῷ προθύρῳ ἐγενόμεθα, ἐπιστάντες περί τινος λόγου διελεγόμεθα, ὃς ἡμῖν κατὰ τὴν ὁδὸν ἐνέπεσεν · ἵνʼ οὖν μὴ ἀτελὴς γένοιτο, ἀλλὰ διαπερανάμενοι…
Plato, Protagoras
-
…ἀσπίδʼ ἔρειδε, κόρυς κόρυν, ἀνέρα δʼ ἀνήρ · ψαῦον δʼ ἱππόκομοι κόρυθες λαμπροῖσι φάλοισι νευόντων, ὡς πυκνοὶ ἐφέστασαν ἀλλήλοισι. πάντων δὲ προπάροιθε δύʼ ἀνέρε θωρήσσοντο Πάτροκλός τε καὶ Αὐτομέδων ἕνα θυμὸν ἔχοντες πρόσθεν Μυρμιδόνων πολεμιζέμεν. αὐτὰρ…
Homer, Iliad
-
…παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις, τυραννὶς καὶ ὀλιγαρχία καὶ δημοκρατία · διοικοῦνται δʼ αἱ μὲν τυραννίδες καὶ ὀλιγαρχίαι τοῖς τρόποις τῶν ἐφεστηκότων, αἱ δὲ πόλεις αἱ δημοκρατούμεναι τοῖς νόμοις τοῖς κειμένοις. εὖ δʼ ἴστε, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ὅτι…
Aeschines, Speeches
ἐπίστασις
-
…διώλεσεν. ἄναξ, ἐρῶ μὲν οὐχ ὅπως τάχους ὕπο δύσπνους ἱκάνω κοῦφον ἐξάρας πόδα. πολλὰς γὰρ ἔσχον φροντίδων ἐπιστάσεις, ὁδοῖς κυκλῶν ἐμαυτὸν εἰς ἀναστροφήν · ψυχὴ γὰρ ηὔδα πολλά μοι μυθουμένη · τάλας, τί χωρεῖς οἷ μολὼν…
Sophocles, Antigone
-
…καὶ περὶ τῆς τῶν βίβλων ὑποθετικῆς ἐξηγήσεως · Ἴσως μὲν οὖν ἐπὶ πάσαις ταῖς ὀλυμπιάσιν αἱ προεκθέσεις τῶν πράξεων εἰς ἐπίστασιν ἄγουσι τοὺς ἐντυγχάνοντας καὶ διὰ τὸ πλῆθος καὶ διὰ τὸ μέγεθος τῶν γεγονότων, ὡς ἂν ὑπὸ μίαν σύνοψιν ἀγομένων…
Polybius, Histories
-
…χεῖρας προσάγειν, εἰ μὴ συνείξαντες τῷ καιρῷ μετὰ πολλῆς ἡσυχίας ἐποιήσαντο τὴν ἀπόλυσιν. ὧν ἡ σύγκλητος ἀκούσασα μετʼ ἐπιστάσεως ἠγανάκτει μὲν καὶ ἐπὶ τῇ τῶν Δελματέων ἀπειθείᾳ καὶ σκαιότητι, τὸ δὲ πλεῖστον ὑπέλαβε τὸν καιρὸν ἐπιτήδειον εἶναι πρὸς…
Polybius, Histories
-
…μέλλοντος προειπεῖν διὰ τὴν ἄγνοιαν τῶν προγεγονότων περὶ αὐτοὺς ἰδιωμάτων καὶ κοινῇ καὶ κατʼ ἰδίαν. διόπερ οὐ τῆς τυχούσης ἐπιστάσεως προσδεῖται καὶ θεωρίας, εἰ μέλλοι τις τὰ διαφέροντα καθαρίως ἐν αὐτῇ συνόψεσθαι. Συμβαίνει δὴ τοὺς πλείστους τῶν βουλομένων…
Polybius, Histories
-
…, οὐκέτι δυνήσεται φέρειν οὐδὲ καρτερεῖν παρακουομένη περὶ τούτων. Καὶ τῆς μὲν Φιλίππου καὶ Ῥωμαίων παρατριβῆς ἐπὶ πολὺ προβαινούσης ἐπίστασις ἐγενήθη κατὰ τὸ παρὸν διὰ τὴν τοῦ Δημητρίου παρουσίαν · πρὸς μέντοι γε τὴν καθόλου τῆς οἰκίας ἀτυχίαν οὐ μικρὰ…
Polybius, Histories