ἐπιχάρμασιν
ἐπίχαρμα, an object of malignant joy
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | ἐπίχαρμα | – | – |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | – | – | ἐπιχάρμασιν |
| Accusative | κἀπίχαρμα | – | – |
| Vocative | – | – | – |
ἐπίχαρμα, an object of malignant joy
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | ἐπίχαρμα | – | – |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | – | – | ἐπιχάρμασιν |
| Accusative | κἀπίχαρμα | – | – |
| Vocative | – | – | – |