About Report a problem

Menu

ὑπᾶρχεν

ὑπάρχω, ὑπάρχω, be, be sufficient; begin (verb); ὑπάρχω, begin (+ gen.) (verb) (12c)

Morpho works with a static database. If you like, you can compare the output of Morpheus.

Parsed as:

imperfect active indicative 3rd singular of ὑπάρχω

Finite forms
PresentFutureAoristPerfect
ActiveMiddle-PassiveActiveMiddlePassiveActiveMiddlePassiveActiveMiddle-Passive
Primary Indicative –
ὑπάρχεις
ὑπάρχει
–
–
ὑπάρχουσι, ὑπάρχουσιν
– –
–
ὑπάρξει
–
–
–
– – – –
Secondary Indicative –
–
ὑπῆρχε, ὑπῆρχέ, ὑπῆρχεν
–
–
ὑπῆρχον
– –
–
ὑπῆρξε, ὑπῆρξέ, ὑπῆρξεν
ὑπήρξαμεν
ὑπήρξατε
ὑπῆρξαν
– – – –
–
ὑπῆρκτο
–
–
–
Subjunctive –
–
ὑπάρχῃ
–
–
–
– –
–
ὑπάρξῃ
–
–
–
– – –
Optative –
–
ὑπάρχοι
–
–
ὑπάρχοιεν
– – – – –
–
ὑπάρξειεν
–
–
–
– – –
Imperative –
ὑπαρχέτω
–
–
– – – – –
Infinitives
PresentFutureAoristPerfect
ActiveMiddle-PassiveActiveMiddlePassiveActiveMiddlePassiveActiveMiddle-Passive
Infinitive ὑπάρχειν – ὑπάρξειν – – ὑπάρξαι – – – –
Present Active participle · Singular
MasculineFeminineNeuter
Nominative ὑπάρχων ὑπάρχουσα ὑπάρχον
Genitive – ὑπαρχούσης ὑπάρχοντος, ὑπάρχοντός
Dative ὑπάρχοντι ὑπαρχούσῃ –
Accusative ὑπάρχοντα ὑπάρχουσαν, ὑπάρχουσάν ὑπάρχον
Vocative – – –
Present Active participle · Plural
MasculineFeminineNeuter
Nominative ὑπάρχοντες – ὑπάρχοντα
Genitive ὑπαρχόντων ὑπαρχουσῶν ὑπαρχόντων
Dative ὑπάρχουσι, ὑπάρχουσιν ὑπαρχούσαις ὑπάρχουσι, ὑπάρχουσιν
Accusative ὑπάρχοντας ὑπαρχούσας ὑπάρχοντα, ὑπάρχοντά
Vocative – – –
Aorist Active participle · Singular
MasculineFeminineNeuter
Nominative – – ὑπάρξαν
Genitive – ὑπαρξάσης –
Dative – – –
Accusative ὑπάρξαντα – –
Vocative – – –
Aorist Active participle · Plural
MasculineNeuter
Nominative ὑπάρξαντες ὑπάρξαντα
Genitive ὑπαρξάντων ὑπαρξάντων
Dative – –
Accusative ὑπάρξαντας –
Vocative – –
Perfect Middle-Passive participle · Plural
FeminineNeuter
Nominative – –
Genitive – ὑπηργμένων
Dative – –
Accusative ὑπηργμένας –
Vocative – –

Saved

Recent