murcidus
murcĭdus, a, um, adj. [murcus],
- slothful (ante-class.): dea Murcia, quae praeter modum non moveret, ac faceret hominem, ut ait Pomponius murcidum, id est nimis desidiosum, et inactuosum, Aug. Civ. Dei, 4, 16; Arn. 4, 9.
mūrcidus, a, um, träge, Pompon. b. Augustin. de civ. dei 4, 16. Serv. Verg. Aen. 8, 636.
murcĭdus, a, um, lâche, paresseux : Pompon. d. Aug. Civ. 4, 16.