napocaulis
nāpocaulis, is, f. (nāpus u. caulis), Kohlrabi, Isid. orig. 17, 10, 9.
nāpŏcaulis, is, m. (napus, caulis), chou- rave : Isid. Orig. 17, 10, 9.
ex duobus oleribus compositum nomen habet, quia dum sit sapore napo similis, non in radice, sed in tyrso conscendit, ut caulis, Isidoro lib. 17. cap. 10. et Johanni de Janua ;