About
Menu

narcoticus

narcoticus [ML < ναρκωτικός] , that induces numbness, stupor, or sim., narcotic; b (as sb. n.) a narcotic. palpo volubilis vas est Sathanicum, / propinans regibus potum sophisticum, / quos reddit stupidos per lingue toxicum, / summe mortiferum, summe narcoticum Walt. Wimb. Palpo 77; multos mortalibus mors mittit nuncios, / nec tamen animos emollit Parios, / saxosos, stupidos, exsenses, inscios, / tanquam narceticis venenis ebrios Id. Sim. 156; narconticum medicamen, i. stuporiferum SB 31.  b hinc est etiam quod stuporifera ut papaver et hujusmodi, dicuntur ~a Neckam NR II 44; hic est quod quamvis narcotica rite feruntur / que vim letheam sive stuporis habent Id. DS III 501; a fortioribus ~is est abstinendum Gilb. II 102 v. 2; omnes inebriat Choo narchotico / qui vivunt ambitu conclusi cosmico Walt. Wimb. Sim. 92; ledentia intellectum et rationem: melacre, opium, cepe, omne ~um Bacon IX 74; cum ~is tunc operandum est, cujusmodi est opium et poma mandragore Gad. 38. 1; ~um, i. medicamen stuporiferum vel saporiferum [v. l.. soporiferum] Alph. 123.

Saved

Recent