nascibilis
nascĭbĭlis, e, adj. [nascor],
- that can be born (post-class.), Tert. adv. Marc. 3, 19; 3, 11.
nāscibilis, e (nascor), was geboren werden kann, Eccl.
in his ‘Filius nascitur’, ‘Filius est ~is’, eadem notio predicatur, sc. filiatio. filium ergo esse ~em non est Filium esse potentem nasci. qua ergo circumlocutione depingam hoc nomen ‘~is’? nonne ~is est nasci habilis?
nāscĭbĭlis, e (nascor), qui peut naître : Tert. Marc. 3, 19.