noenu
noenu u. noenum, archaist. = non, nicht, Plaut. aul. 67. Enn. ann. 446*. Lucil. 987*. Varro bei Non. 144, 2. Lucr. 3, 199 u. 4, 710. Vgl. Lachmann Lucr. 3, 198. Ritschl opusc. 2, 242 sq.
nœnŭ ou nœnum, arch. pour non (nĕ, oinom = unum) : Enn. *Ann. 446 ; Pl. Aul. 67 ; Lucr. 3, 199 ; 4, 717, cf. Non. 144, 3.