nymphaeum
nymphaeum, i, v. nympheum.
2. nymphaeum (in Hdschrn. u. Inschrn. auch nymphēum, nymfēum, nymfīum), ī, n. (νυμφαῖον), ein (den Nymphen heiliges) Quellgebäude, Brunnenhaus, mit Säulengängen u. Ruhebänken umgeben, Plin. 35, 151. Amm. 15, 7, 3. Cod. Iust. 11, 42, 5 u. 6. Corp. inscr. Lat. 9, 6068: in der Schreibung nymfeum, Corp. inscr. Lat. 10, 7017; nymfium, Capit. Gord. 32, 5 ed. Peter.
a bayne or stewe, a washing place , ~um
Circa insulas, circa vicos, circa Nymphæa quoque erant positi compulsores, qui neque emendi copiam darent, aut hauriendi aquam ipsam facultatem tribuerent, nisi qui Idolis delibassent.
Opera Gordiani Romæ nulla exstant, præter quædam Nymphæa et balneas.Ammianus lib. 15 :
Ad Septemzonium celebrem locum, ubi operis ambitiosi Nymphæum condidit Imperator.
Nymphæa, unde aquæ salientes erumpebant. Anastasius in S. Hilaro PP. :
Nymphæum et triporticum ante oratorium S. Crucis, ubi sunt columnæ miræ magnitudinis, quæ dicuntur Hecaton-penta.Johan. Diaconus in Vita S. Gregorii M. lib. 4. cap. 83 :
In cujus venerabilis Monasterii atrio jussu Gregorii juxta Nymphium duæ iconiæ veterrimæ artificialiter depictæ usque hactenus videntur. Nymphæumseu
Cantharum, unum enim et idem hic sonant hæ duæ voces, quod fuit ante Basilicam S. Petri Romæ sic describit S. Paulinus Epist. 13. novæ edit. num. 13 :
Quare prætento nitens atrio, fusa vestibulo est, ubi Cantharum ministra manibus et oribus fluenta ructantem fastigiatus solido ære tholus ornat et inumbrat, non sine mystica specie quatuor columnis, salientes aquas ambiens, decet enim ingressum Ecclesiæ talis ornatus, ut quod intus mysterio salutari geritur, spectabili pro foribus opere signetur.Vide Canthari in Cantharum.
Nympheum; est enim a Græco
Nympheaconstructa in atriis ecclesiarum, consule D.
le Vertin Disquisit. de Missa et Communione pag. 441.
NYMPHAEUM
NYMPHAEUM[DOMUSVol. 1. p. 678.]
Nymphaeum
(νυμφαῖον). A room forming a part of the Flavian Palace at Rome. (See Palatium, p. 1159.) The name in general designates a grand and lofty chamber, decorated with columns, statues, and pictures, and having a stream of spring-water, gushing from a fountain, in its centre, so as to form a cool and agreeable retreat for the resort of a luxurious population (Philostr. iv. 8). Many edifices of this description are enumerated by P. Victor (Urb. Rom.) in the city of Rome; and other writers generally speak of them in connection with the public baths (Ammian. xv. 7, 3; Capitol. Gord. 32).