octogonos
octōgōnŏs (octāgōnŏs), i, adj., = ὀκτώ-γωνία,
- eight-cornered, octagonal: turris marmorea octogonos, Vitr. 1, 6, 4.— As subst.: octōgōnum, i, n., an octagon, Vitr. 1, 6, 4 al.
octōgōnos, s. octagōnos.
octōgōnŏs, ŏn (ὀκτώγωνος), adj., qui a huit angles, octogone, v. octagonus : Vitr. Arch. 1, 6, 4 || n. octogonum Vitr. Arch. 1, 6, 4, un octogone.