onager
onager, a wild ass
ŏnăger and ŏnā̆grus, i, m., = ὄναγρος,
- a wild ass, Varr. R. R. 2, 6, 3; cf. Col. 6, 37, 3; Plin. 8, 44, 69, § 174: timidi, Verg. G. 3, 409: pulcher, Mart. 13, 100, 1; Vulg. Psa. 103, 11; id. Osee, 8, 9.—
- II Transf., a military engine for discharging large stones, Veg. Mil. 4, 22; Amm.23, 4, 4.
onager u. onagrus, ī, m. (ὄναγρος), I) der wilde Esel, Waldesel (rein lat. asinus ferus, s. Amm. 23, 4, 7), Nomin. gew. onager, Cels. 2, 18. p. 64, 20 D. Mart. 13, 97, 1 u. 100, 1. Vulg. Iob 6, 5 u. Sirach. 13, 23. Ven. Fort. carm. 7, 4, 22: Nom. Plur. onagri, Cic. ad Att. 6, 1, 25: Nomin. onagrus, Varro r. r. 2, 6, 3: andere Kasus, Verg. georg. 3, 409. Plin. 8, 170 u. 174 sq. Capit. Gord. 33, 1: zur Maultierzucht gebraucht, Colum. 6, 37, 3. Petron. 38, 4: onagrorum est mugilare, Suet. fr. 161. p. 248, 2 R. (vgl. Anthol. Lat. 762, 53 R. = 233, 53 M.). – II) (onager) übtr., eine Kriegsmaschine, mit der Steine abgeschossen wurden, Veget. mil. 2, 10; 4, 22 u.a. Amm. 23, 4, 7.
~ri vagillant
onocentauri corpora hominum rationabilia habere videntur usque ad umbilicum et inferior pars corporis in ~rorum setosa turpitudine describitur
~er est silvestris asinus
cervum, capreolum, ‥ ~rum et cetera hujus generis
dum petit abruptas onager rupes fugiendo / hostem, vexat eum vix toleranda sitis
onager [gl.: asinus silvestris ], ‥ hic ~er, A.a wyld has
exempti ‥ tanquam pullos ~ri liberos se putantes
Numidia ‥ equos ~ros procreat
~ri ‥ cum incredibilibus quibusdam prodigiis boum cornua habentes et magnis describuntur corporibus
apud Poloniam frequens ~rorum est venatio, quorum eadem fere est natura que et asinorum. sunt enim asini sylvestres, cornua habentes ad modum damarum, melancholice complexionis, dum siccitatem habent innatam, et sitibundi sunt
ingentes trabes ‥ ad illorum tegenda contubernia tolerandos et ~rorum ingentes, et creberrimos ictus . ‥ creberrima ~ris jactata saxa testudines ‥ conterebant
ŏnăgĕr, (15) Cels. , Mart. , et -grus, Varro ī, m. , ¶ 1 onagre, âne sauvage : Varro R. 2, 6, 3 ; Cels. Med. 2, 18 ; Mart. 13, 97, 1 ¶ 2 machine de guerre qui lançait des pierres : Veg. Mil. 2, 10 ; Amm. 23, 4, 7.
Et in quodam ligno sedebant, ut lapidibus, qui jaciebantur ab Onagris, qui erant in Crema, obruerentur, aut eorum timore vel amore castellum redderetur.Rursus occurrit col. 1181. Sed et apud Vegetium lib. 4. cap. 2 :
Onager autem dirigit lapides, sed pro nervorum crassitudine et magnitudine saxorum pondera jaculatur.Onagros a scorpionibus ibidem distinguit Vegetius, sed Ammianus ambos confundit fuseque describit lib. 23. Ad quod observat Carolus de Aquino, nihil facilius potuisse contingere, quam ut Ammiani tempore eamdem habuerint appellationem scorpio et onager, quæ ævo Vegetiano, aut certe antiquiore, distinguebantur machinæ. Idem in aliis usuvenisse organis oppugnatoriis, observat alias non semel.
onager ī, m
- , ὄναγρος, a wild ass, V.
Onăger
A catapult for hurling stones. See tormentum.