Logeion | orphanus

orphănus, i, m., = ὀρφανός,

an orphan, Ven. Fort. 4, 25, 11; Ambros. Serm. 24, § 3; Vulg. Psa. 9, 34; 67, 5; id. Johan. 14, 18.

orphanus (orfanus), ī, m. (ὀρφανός), die Waise, Ambros. serm. 24. § 3. Vulg. psalm. 108, 9 u.a.: orphanus, id est pupillus, Augustin. quaest. in deut. 5. qu. 43.

orphanus [LL < ὀρφανός] 1 (as adj.) orphan-, orphaned: a (of a child who has lost father and mother); b (of one who has lost a secular leader or spiritual guide); c (fig., of abstr.). a 12‥ fiant filii eorum ~i Conc. Scot. II 6. b s1270 rex Navarie ‥ defunctus est. tota illa comitiva pupilla et ~a, desolata et orbata dimissa ‥ redit ad propria Eul. Hist. I 393. c femineos mores teneat si miles, abibit / orphanus a stirpe nobilitatis honor Gower VC V 232. 2 (as sb.) orphan, child who has lost father and mother: a (m. or unspec.); b (f.). a pro moriente uxore ‥ et orbanis [v. l. orphanis] relictis V. Cuthb. II 8; Cnuto ‥ defensabat sedulo pupillos et viduas, sustentabat ~os et advenas Enc. Emmae II 19; cui soli tutelam ~i ‥ rex obiens commiserat W. Malm. GP V 259; ~us, G. stepchil Teaching Latin II 27; 1336 concedimus quod si aliqui burgenses ‥ habeant aliquos ~os de legitimo thoro procreatos ‥ dicti ~i cum eorum ‥ possessionibus ‥ positi sint in custodia alicujus burgensis fidelis ‥ proximioris parentele RScot 429a. b 1311 post mortem ‥ patris sui adduxit eam, parvulam et horffanam, ad domum suam Reg. Gasc. A I 287; 1384 Johannes ‥ obiit, eadem Alicia orpha’ infra etatem existente PlRCP 495 r. 48b; pro maritagio ~e sine licencia majoris MGL I 609. 3 bereft person, one who has lost a secular leader or spiritual guide: a (m. or unspec.); b (f.). a Rex gloriae ‥ ne derelinquas nos orphanos Cuthb. Ob. Baedae clxi; 798 domine Jesu ‥ noli nos ‥ orfanos relinquere Alcuin Ep. 156; pareo suadenti, nimium sed corde dolenti, / tot tantisque miser orphanus a dominis V. Ed. Conf. 54; 1217 H. regem Anglorum illustrem, pupillum et ~um crucesignatum cure sedis apostolice derelictum Mon. Hib. & Scot. 4a. b sic suas ~as consolata ‥ ad hereditarium monasterium suum ‥ recessit Gosc. Wulfh. 9; sese ~am sepius conclamavit. quippe a parentibus et amicis omnibus spreta V. Chris. Marky. 13.

orphănus, ī, m. (ὀρφανός), orphelin : Ambr. Serm. 16, 6 ; Vulg.

orphanus, ī m (Gr. leenw.) (Laatl.) wees.

*orphanus, i. m.
孤子。無怙恃之子。

Suggest a Translation
See an image

, Ὀρφανός, Orbus parente vel parentibus, pupillus. Passim occurrit in Bibliis sacris et apud Scriptores Ecclesiasticos. Orfene, in Charta ann. 1267. ex Chartul. S. Petri Insul. sign. Decanus : Li doiens et li capitles devant dit n'obligent mie à taille païer clers, ne neves, ne croisiés, ne Orfenes ki mainent sour le terre S. Pierre. Orphenin, in Lit. ann. 1370. tom. 5. Ordinat. reg. Franc. pag. 374. Vide supra Orphanitas.

, Lapis pretiosus, inquit Albertus Magn., qui in corona Imperatoris, non unquam alibi visus est, propter quod Orphanus vocatur. Est autem in colore quasi vinosus, subtilem habens vinositatem, et hic est sicut si candidum nimis micans penetraret in rubeum clarum vinosum, et sit superatus ab ipso, et traditur quod aliquando in nocte fulsit ; sed nunc tempore nostro non micat in tenebris. Meminit Nicephorus Bryennius lib. 1. cap. 17 : Πολυτρυλλήτου μαργάρου, ὄν Ὀρφανὸν κατωνόμαζον, Margariti illius decantati, quod in clade Romani Diogenis in Turcorum potestatem venit : cujus pretium 90. millium aureorum fuisse ait El Macinus in Hist. Saracenica. Germanis inde Weise, Orphanus, pro Corona Imperiali. Vide Walther. von der Vogelweide carmina ed. Lachmann. pag. 9. vers. 15. Grimm. Antiq. Jur. German. pag. 923. et Glossar. med. Græcitat. col. 1059. voce Ὀρφανός.

orphanus

Saved

Recent