orsus
orsus2, a beginning, undertaking, attempt
orsus, a, um, Part. and P. a., v. ordior.
orsus, ūs, m., [ordior],
- a beginning, commencement; an undertaking, attempt (poet.): pectoris, Cic. poët. Div. 2, 30, 63 tenuis, Verg. Cul. 1.
ōrsus, ūs, m. (ordior), I) der Anfang des Gewebes, der Zettel, tenuis, der Spinne, Ps. Verg. cul. 2. – II) übh. das Unternehmen, Beginnen, vani pectoris orsus, Cic. poët. de div. 2, 63.
1 ōrsus, a, um, part. de ordior.
2 ōrsŭs, ūs, m. , entreprise, commencement : [poet.] Cic. Div. 2, 63.
- 1. (poët.) schering (lengtedraden v.e. weefsel);
- 2. alg. begin, het beginnen.
Infra vers. 268 :.... et firmis hoc confirmaverat Orsis.
Lacrymans mox utitur Orsis.
ōrsus (1)
- P. of ordior; see also orsa.
orsus , ūs m
- ordior, a beginning, undertaking, attempt(only accplur.): vanos pectoris orsūs.