otacusta Save Gaffiot 2016 Du Cange ōtăcusta (-stēs), æ, (ὠτακουστής), m. , espion : Apul. Mund. 26. OTACUSTA, Apuleio. Auscultator, auribus captans sermones aliorum. Glossæ Græco-Lat. : Ὠτακούστης, Auricularius. Vide supra Atacousta.