panitissor
Panicissor, qui pannos scindit, sartor. Vide mox Pannicidæ et Pannicisor. Testam. Isabel. dalph. Vienn. ann. 1345. inter Probat. tom. 2. Hist. Burg. pag. 220. col. 1 :
Item dicto Guormant Panitissori famulo meo viginti libras Steph. do et lego. Pannicissor,ex eodem Testam. in Cod. reg. 9484. 2. fol. 205. r°.