pannum
pannum, ī, n. , Nov. d. Non. 218, 27 ; Amm. 22, 9, 11, c. pannus.
Pan ou gage, in Consuet. Montarg. cap. 4. art. 9. Aurelian. art. 158. Kiliano :
Pand, pignus, hypotheca. Leges Balduini Flandriæ Comit. ann. 1200. apud Marten. tom. 1. Anecd. col. 766 :
Si quis in custodia fructuum terrarum suarum, vel nemorum.... per se, vel per servientem suum Panna, seu vadia accipere voluerit, et ei Pannum, vel vadium denegatum, id est sconditum fuerit, et inde inter eum et illum qui vadium denegaverit, id est scondiverit, quem supra suum invenerit, rixæ et contentiones, vel conflictus moveantur, etc.
Bannum, ut videtur, Census Gallinarum. Vide Gallinagium. Charta Alexandri Leodic. Episc. ann. 1131. apud Marten. tom. 1. Ampliss. Collect. col. 709 :
Venatores suos seu canes eorum, ancipitres suos et quoslibet officiales, clientes, forestarios,ab impetratione messis, Pannum Gallinarum et quarumlibet exactionum... placuit ei omnimode excludere.