pappare

pappare [CL] 1 to eat. ~o, -as, i. comedere Osb. Glouc. Deriv. 424; oblato ‥ cibo / “pappa” ait “mecum” ‥ / ‥ porrecti panis ad esum / nunc prece, nunc lacrimis sollicitare studet Nig. Mir. BVM 1559; papa, si rem tangimus, nomen habet a re, / quicquid habent alii, solus vult papare Ps.-Map 38; qui comedit papat Garl. PP app. 319; mors gravi viridem etatem copulat, / cum capularibus papantes capulat; / lactantes laniat, lallantes jugulat Walt. Wimb. Sim. 122. 2 (p. ppl. as sb. n.) what is eaten, baby food, pap. hoc papatum, A. pappe Teaching Latin II 18; papatum, A. pap WW; paplote, papatum CathA.