peristereon

pĕristĕrĕon, ōnis, and pĕristĕre-os, i, m., = περιστερεών,

• vervain, peristereon, Plin. 25, 10, 78, § 126; 25, 9, 59, § 105; App. Herb. 3; Cael. Aur. Acut. 3, 17, 160.

peristereōn, ōnis, Akk. ōna, m. (περιστερεών), das Taubenkraut, Eisenkraut, Plin. u.a. – Nbf. peristerēos (περιστέρειος), f., Plin. 25, 126 u. 26. 155.

pĕristĕrĕōn, ōnis, m. , C. Aur. Acut. 3, 17, 160 (περιστερεών), et -tĕrĕos, ī, f. , Plin. 25, 26, verveine [plante].