petibilis
pĕtībĭlis, e, adj. [peto],
- capable of being demanded (eccl. Lat.), Possid. Vita, Aug. 20.
Romam veniens decenti suscipitur eum honore, audientia benigna conceditur, et quod ab eo ~e petitur, favorabiliter impetratur
petitionisexigitur, ad discrimen aliarum servitutum quas ex jure et auctoritate exigebant a subditis. Acta Murensis Monast. apud Eccardum de Origin. familiæ Hasburgo-Austr. col. 224 :
Ita omnia primitus fuerunt Petibilia, modo sunt potentibilia.Vide Petitio.