petro
pē̆tro, ōnis, m. [1. petra].
- A rustic: petrones rustici fere dicuntur, etc., Fest. p. 206, 23 Müll.; cf.: petrones rustici a petrarum asperitate et duritiā dicti, Paul. ex Fest. p. 207, 6 ib.—
- II An old wether, whose flesh is as hard as a stone (anteclass.), Plaut. Capt. 4, 2, 40 (820).
petro, ōnis, m. (vermutl. etruskisch), I) ein alter ungeschnittener Hammel, ein Stärbock, von steinhartem Fleische, Plaut. capt. 820 u. 822. – II) ein abgehärteter Landmann, Fest. 206 (b), 23. Paul. ex Fest. 207, 6.
~ones que abscinduntur a petris
robows, or coldyr , petrosa, -e, petro, -onis
hic ~o,a chyp of a stone
hic ~o, -onis,a mason schype
1 pĕtrō, (14) ōnis, m. (petra), ¶ 1 bélier [qui a la chair dure] : Pl. Capt. 820 ¶ 2 paysan lourdaud : Fest. 206, 23 ; P. Fest. 207.
La staya de petre, quando se la vorano. Glossar. Lat. Ital. MS.