phasianarius
phāsĭānārĭus (fās-), i, m. [phasiana],
- a pheasant-keeper (post-class.), Paul. Sent. 3, 6, 76.
phāsiānārius, a, um (phasiana), von Fasanen, capo, Fasanenkapaun, Anth. Lat. 132 lemm. R. – subst. phāsiānārius, iī, m., der Fasanenwärter, Paul. sent. 3, 6. § 76 (u. daraus dig. 32, 1, 66).
falconarii hos [canes ] ~ios ‥ vocare solent
phāsĭānārĭus, ĭī, m. (phasiana, v. Phasis), faisandier : Dig. 32, 1, 66.
phasianospascit, apud Paulum JC. :
Phasianarii autem et pastores anserum non continentur.