philautia

philautia [φιλο+αὐτο-+-ia] , self-love. 1517 [Moria] quae mellitissimam ei filiolam suam ~iam [‘connubio junxit stabili propriamque dicavit’,] qua se perpetuo oblectet, alioqui sibi ipsi non ferendus (More) Ep. Erasm. III 601; 1574 curiosam istam in alios injuriam, seu delicatam ~iam, non approbo (Pref. Archiep.) Wals. HA I 2.