phoca
phoca, a seal, seadog, sea-calf
phōcă, ae, and phōcē, ēs, f., = φώκη,
- a seal, sea-dog, sea-calf (pure Lat. vitula marina), Verg. G. 4, 432: deformes phocae, Ov. M. 1, 300; so id. ib. 2, 267; Plin. 9, 7, 6, § 19. Proteus had a span of seadogs: Protea huc rexisse vias junctis super aequora phocis, Val. Fl. 2, 319. A grandson of Cephisus is fabled to have been changed by Apollo into this animal, Ov. M. 7, 388.
phōca, ae, f. u. phōcē, ēs, f. (φώκη), das Meerkalb, die Robbe, der Seehund (Phoca vitulina L.), rein lat. vitulus marinus, Plin. 9, 10 u. 40. Verg. georg. 3, 543; 4, 395 u. 432. Ov. met. 1, 300: iunctae phocae, ein Gespann von Seehunden, Val. Flacc. 2, 319.
focas, i. vitulos marinos
focca, †scolh [l. seolh ]
foca,seol
focus,seal
quod foce voc’grappas
de focis furatis de insula focarum
de piscibus; ‥ hic ~as [sic ]craspois
foca, A.a porpays ‥ ~us, A.a purpays ‥ hec ~a, A.porpas ‥ hec foca,a porpas
~a,porpos
hec ffoca, A.a floke
dixit se mire magnitudinis piscem conspexisse in ipso quod subterfluit monasterio flumine ‥ atque coram pedibus ministrorum Domini exponitur, qui piscis a scolasticis ‘foca’ nominatur
prestat in ede fŏcis jungi quam per mare fōcis
[castores caudam ] in modum ~e marine, planam habent et levigatam
~as ‥ marinas nonnunquam vidimus ‥ ad cithare ‥ sonitum ‥ super undas corpus erigere
quoniam Phoebo se pretulit [Cephisus ], Phebus eum in ~am piscem marinum mutavit
mare [Mediterraneum ] ‥ preter ~as et delphinos, alias beluas marinas majores non patitur
consortesque fĭent foce mercede diete, / turdi, salmones, mori, milli, capitones(
foce, i. domini per tales pisces designati(
1 phōca, (14) æ et -cē, ēs, f. (φώκη), phoque, veau marin : Plin. 9, 19 ; Ov. M. 1, 200.
phōca ae (acc.ēn, O.), f
- , φώκη, a seal, seadog, sea-calf: Sternunt se somno phocae, V.