pilleatus
pilleatus, covered with the pilleus, wearing a skull-cap
pillĕātus (pīle-), a, um, adj. [pilleus],
- covered with the pilleus or felt-cap, wearing the pilleus (this was worn in Rome at entertainments, shows, and festivals, esp. at the Saturnalia; slaves received it at their manumission as a token of freedom): pilleati aut lana alba velatis capitibus volones epulati sunt, Liv. 24, 16 fin.: rex, id. 45, 44: colonorum turba pilleatorum currum sequentium, like a general's freedmen, id. 33, 23: nec per omnia nos similes esse pilleatae turbae voluisses, i. e. the Roman populace, who wore the pilleus at the Saturnalia, Sen. Ep. 18, 3; so, pilleata Roma, Mart. 11, 6, 4: tantum gaudium (mors Neronis) publice praebuit, ut plebs pilleata totā urbe discurreret (as a sign of liberation from slavery). Suet. Ner. 57: ad Parthos procul ite pilleatos, the bonneted Parthians, of whose ordinary apparel the pilleus was a part, Mart. 10, 72, 5; cf. Aur. Vict. Caes. 13, 3; Paul. Nol. Carm. 17, 242: pilleati fratres, i. e. Castor and Pollux, Cat. 37, 2: pilleati servi. bonneted slaves, i. e. slaves offered for sale with a pilleus on, to indicate that the seller did not warrant them, Gell. 7, 4, 1 sqq.
pilleātus, a, um, s. pīleātus.
simia ‥ calvum licet pileatum deprehendit, pileumque arripiens ruborem calvo ‥ confert
quid de tunicatis et pileatis referendum?
de quibus duo sint pilliati
in monachis egregius ‥ / hic non erat clericus sed laicus literatus. / ‥ sub veste monachatus, / Goydoun fere laicus est clam piliatus(
frater ydiota quantumcumque viciosus pilliatus foret quantumcumque honoracior fratre scienciori et virtuosiori non taliter graduato
quos ad theologiam instruens fecit sacerdotes, nomen eis ~orum contradens
pilleātus (not pīle-), adj.
- pilleus, covered with the pilleus, wearing a skull-cap: volones, L.: coloni, with caps on(as if they were freedmen), L.: fratres, i. e. Castorand Pollux, Ct.