plectibilis
plectĭbĭlis, e, adj. [2. plecto].
- Pass., deserving punishment (post-class.): invidia, Sid. Ep. 4, 6: usurpatio, Cod. Th. 14, 3, 16.—
- II Act., penal: severitas, Cod. Th. 12, 1, 161.
plectibilis, e (2. plecto), I) strafbar, Sidon. epist. 4, 6, 4. Cod. Theod. 14, 3, 16. – II) strafend, Cod. Theod. 12, 1, 161. – Adv. plectibiliter, Alc. Avit. epist. 4.
plecto ‥ et plexibilis ‥ i. habilis ad puniendum [v. l. plectendum ]
nullo pacto patientis, sed ~is probatur negligentia
perpetuo penali et ~i temeritate
in tanti sceleris presumptuosam et ~em audaciam
de temeritate ~i esset merito arguendus
plectĭbĭlis, e (plecto 1), ¶ 1 punissable : Sid. Ep. 4, 6 ; Cod. Th. 14, 3, 16 ¶ 2 qui punit : Cod. Th. 12, 1, 161.
Sed quoniam semper in auctoribus perfidiæ resecabilis videtur excessus,(quia et primariorum Plectibilis culpa omnium debet esse vindicta) motus vestros in fessas reliquias temperate.