plico
plico, to fold, wind, coil
Frieze-Dennison Vergil
plicō, cāvī or cuī, cātus or citus, 1, a.: to wind together, fold, coil, 5.279.
plĭco (plĭcāvi, plĭcui, acc. to Prisc. p. 680 P.), plĭcātum and plĭcĭtum, āre, v. a. [root plic-; Gr. πλέκω; v. plecto],
- to fold, to lay or wind together, to fold up, double up (poet. and in post-class. prose; cf.: complico, plecto, necto, flecto), Lucr. 4, 828: quaedam plicata, id. 6, 1086: chartam, Mart. 4, 83, 7: seque in sua membra plicantem (anguem), winding or coiling himself up, Verg. A. 5, 279; Gell. 17, 9, 9: decas plena his quattuor numeris gradatim plicatis integratur, folded together, i.e. added, Mart. Cap. 7, § 734: ostiola plicabantur, Vulg. Ezech. 41, 24: et cum plicuisset librum, id. Luc. 4, 20.
plico, uī, ātus, āre (πλέκω), falten, zusammenfalten, -legen, -wickeln, chartam, Mart.: librum, Vulg.: se in sua membra, v. der Schlange, Verg.: quod plicabatur, das Gewickelte, Gell.: caelum plicabitur ut liber, Augustin.: iunctura quasi anellis hamisque plicata, Lucr.: historia ingens minutissime scripta, artissime plicata, so eng wie möglich zusammengerollt, Sen. – ➳ Perf. plicui, Vulg. Luc. 4, 20: plicavi ohne Beleg angef. von Prisc. 9, 32.
See: plicare
plĭcō, (14) ātum, āre (πλέκω), tr., plier, replier : Lucr. 4, 828 ; Virg. En. 5, 279 || enrouler [un ms.] : *Sen. Ep. 95, 2.
➳ pf. -avi Prisc. Gramm. 9, 32 [sans ex.] ; -ui Vulg. Luc. 4, 20.
plico , as, avi vel ui, atum vel itum, are.
疉。皺。摺。— chartam 疉封札。— se in sua membra 自繞。自蟠。
Suggest a Translation
See an image
疉。皺。摺。— chartam 疉封札。— se in sua membra 自繞。自蟠。
Suggest a Translation
See an image
plicō —, —, āre
- PARC-, to fold, wind, coilse in sua membra (anguis), coiling up, V.