polymitarius
pŏlymĭtārĭus, a, um, [polymitus],
- of damask, highly wrought or finished: opus, Vulg. Exod. 36, 35.—Hence, subst.: pŏly-mĭtārĭus, ii, m., a damask-weaver, Ven. Carm. 5, 6 praef.; Vulg. Exod. 35, 35; 38, 23.
polymitārius, a, um (polymitus, w. vgl.), damasten, opus, Vulg. exod. 36, 35 u. 39, 3: artifex, der Damastweber, Ven. Fort. carm. 5, 6. praef. p. 115, 10 Leo. – subst., polymitārius, iī, m., der Damastweber, Vulg. exod. 35, 35 u. 38, 23. Vulg. 2. regg. 21, 19.
pulvinaria ‥ opere plumario (Graeci dicunt a liciorum varietate multiplici ~ium) paravit
veris grata temperies, que tam pratis quam pascuis, quam agris eciam, rosariis et vinetis, pallia ~ie tunicationis adaptare solet
polimitarius, -ii, i. sculptor vel pictor
hi prudentes ~ii qui superhumerale et racionale pontificis sed et vestes varias eciunt sacerdotum
stenyowre , polimitarius, ~ii
a payntour , pictor, picto, polimitarius
pŏlўmĭtārĭus, a, um, damassé : Vulg. Exod. 36, 35.