porphyreticus
porphyrētĭcus, a, um, adj. [πορφύρα],
- purple-red, porphyretic: marmor, Suet. Ner. 50: saxa, Lampr. Elag. 24: porticus, Vop. Prob. 2: columnae, Capitol. in Anton. Pio, 11: tabulae, Ambros. Ep. 53, 4.
porphyrēticus, a, um (πορφύρα), purpurrot, marmor, der Stein porphyrites (w. s.), Suet. Ner. 50: ebenso saxa, Lampr. Heliog. 24, 6. – prägn., aus purpurrotem Marmor, columna, Capit. Anton. Pius 11, 8: porticus, Vopisc. Prob. 2, 1: orbes, Ambros. de Nab. 13. § 54: tabulae, Ambros. epist. 53, 4. – Nbf. columnae purpurīticae, Corp. inscr. Lat. 6, 222: u. subst., purpurētica, ae, f. (sc. porticus), eine Halle aus rotem Granit od. Porphyr (am forum Traianum in Rom), Corp. inscr. Lat. 15, 7191.
porphўrētĭcus, a, um, de couleur pourpre : porphyreticum marmor Suet. Nero 50, porphyre || de porphyre : Capit. Anton. 11, 8 ; Vop. Prob. 2, 1.