postulatus
postulatus, a claim, suit, complaint
Could not find postulatusne in Logeion dictionaries.
postulatusne Noun: masculine nominative plural, Noun: masculine nominative singular, Noun: masculine genitive singular, Noun: masculine accusative plural of postulatus
postulatusne Verb: perfect passive participle masculine nominative singular of postulo
postŭlātus, ūs, m. [postulo],
- a claim or demand in a court of justice, a suit: ventum in jus est: postulatu audito, etc., Liv. 4, 9, 6.
pōstulātus, Abl. ū, m. (postulo), das Anbringen, Gesuch vor Gericht, postulatu audito matris, Liv. 4, 9, 6.
1 postŭlātus, a, um, part. p. de postulo.
2 postŭlātŭs, (16) abl. ū, m. , demande en justice, plainte : Liv. 4, 9, 6.
Sex floreni, nuncupati Postulati, valentes viij. lib. ij. sol.Lit. remiss. ann. 1468. in Reg. 195. Chartoph. reg. ch. 80 :
Jehan Morel dist quein aliis ann. 1469. ibid. ch. 256. Rursum aliæ ann. 1478. in Reg. 206. ch. 377 :on lui avoit osté ung ou deux linceulx de lit et une maille Postulat. Pluseurs pieces d'or, tant mailles de Rein, Postulas, comme autres,
Lequel Pierrequin et le suppliant donnerent chacun une obole Postulat à icellui Domino pour sa peine.Vide Prædulati solidi.
(postulātus, ūs)
m
- postulo, a claim, suit, complaint: postulatu audito, etc., L.