potabilis
pōtābĭlis, e, adj. [poto],
- that may be drunk, drinkable, potable (post-class.), Aus. Clar. Urb. 14, 31: medicamina, Cael. Aur. Tard. 1, 4, 112: fons, Amm.18, 9, 2.
pōtābilis, e (poto), trinkbar, medico potabilis haustu, Auson. ordo urb. nobil. 159. p. 103 Schenkl: fons, Amm. 18, 9, 2.
uti has aquas ‥ familiae tuae ~es tribuas
si venire poteris ad fontem vel locum unde inimici hauriunt aquas ~es, infunde in illis locis diversa venena corrumpencia et tunc inimicis effodias sepulturas
in aliquo comestibili vel ~i
pōtābilis, e (poto), qui peut être bu : C. Aur. Chron. 1, 4, 112.