About
Menu

prica

prica [ME prik(k)e, prick(k)e, prig(g)e < OE prica] , pointed object, (in quots.) nail, pin, or sim.; b (w. ref. to stick or large pin used for fastening or securing a sack; cf. prenum). 1225 ferrum et priggii, ix s. v d. ob. DCCant. AS/1; 1288 in md prigis emptis ad idem (Ac. Milton) DCCant.; 1306 in prigg’ emptis ad grangiam lattandam (Ib.) Ib.; 1335 in j pari botarum cum prikkis pro eodem empto, ij s. viij d. Comp. Swith. 237; 1395 iiij laborariis ad dobandum cameram et studia ‥, xix s. x d. item pro pryggis ad idem opus vj mil’ vij d. Cant. Coll. Ox. II 142.  b 1330 [the manor held ‥ in chief by service] unius sacke et j pricke [when there is war in Wales] Cal. IPM VII 268; 1378 Nich. filius et heres Nich. de Longforde ‥ tenet quatuor messuagia ‥ de rege in capite, per servicium inveniendi unum equum, unum saccum, et unum pryk’ in guerra Wallie quandocunque contigerit regem ibi guerrare Henry Gl. Arch. 471 (cf. CalFineR VIII 215: 1373).

Saved

Recent