pseudodiscipulus

pseudodiscipulus [CL pseudo- < ψευδο-+discipulus] , fasle disciple. ~us, falsus discipulus Osb. Glouc. Deriv. 480; verumptamen contingit ~os fingere ypocritice Wycl. Ver. I 340; sic dicunt sui [sc. Pape] ~i [v. l. pseudo sui discipuli] quod gravius est in legem suam vel precepcionem offendere quam offendere in monita Jesu Cristi Id. Chr. & Antichr. 691.