psittacus
psittacus, a parrot
psittăcus, i, m., = ψίττακος,
- a parrot, Plin. 10, 42, 58, § 117; Pers. prol. 8; Ov. Am. 2, 6, 1; Stat. S. 2, 4, 25; Ap. Flor. 2, p. 348.
psittacus, ī, m. (ψίττακος), der Papagei, Plin. nat. hist., Plin. ep. u.a.: loquax, Ov.
de ~o
philomena vel sithacus aut si quid sonorius est
alis ‥ in modum ~i pavonisve lucida viriditate fulgentibus
avibus : ‥ hic gitacus,papejai
scripserunt ‥ hanc artem ‥ plenissime ‥ Bernardus Silvestris, in prosaico psitacus [v. l. spitacus ], in metrico philomena
~us [] pede cibum accipit : Trevisa þe popynyay
citacus, A.a popinjay
grus, bubo, psitagus [(ME: ], et irundo, sic philomenapopynyay
garriebat ‥ avicula Thomam suum sicut phithacuschere suum, naturale idioma lingue dediscebat
psittacus in thalamum domina redeunte puellas / prodit et illarum verba tacenda refert
dic, queso, psitacum quischere docuit? / magister stomachus qui voces tribuit
quemadmodum ~us idiota auditas voces effigiat, sic tales recitatores fiunt omnium sed nullius auctores
psitacus est avis quedam que potest doceri ad loquendum vocibus humanis
baudekinum de Indico sameto cum citacis aureis sese post tergum respicientibus
in smaragdo debet sculpi scarabeus et sub eo positus ~us cristatus
tunica et Dalmatica de albo diaspro, cum citacis viridibus ramunculis
item casula de albo diaspro cum citacis combinatis per loca in ramusculis, de dono Richardi episcopi
dedit sex vestimenta ‥ tercium de samicto tuleo, continens phitacos ‥ sex tapecia ‥ duo vero crocei coloris cum phitacis et rosis
psittăcus, (13) ī, m. (ψιττακός), perroquet [oiseau] : Plin. 10, 117.
psittacus ī, m
- , ψίττακος, a parrot, O.