ptarmicus
ptarmĭcus, a, um, = πταρμικός,
- causing to sneeze, Theod. Prisc. 2, 3; Cael. Aur. Tard. 3, 5, 71.—Hence, as subst.: ptarmĭ-cum, i, n., that which causes sneezing, Cael. Aur. Acut. 1, 15, 138.—Plur., Cael. Aur. Tard. 3, 2, 42.
ptarmicus, a, um (πταρμικός), niesen machend, Niesen verursachend, Th. Prisc. 2, 3. Cael. Aur. de morb. chron. 3, 5, 71: subst., ptarmicum, ī, n., ein Niesemittel, Cael. Aur. de morb. acut. 1, 15, 138: Plur., Cael. Aur. de morb. chron. 3, 2, 42.
eup[atoria ] aurea et rubea in sero et obtarmica in naribus fiant et pillule dyacastoree bine dissolute cum vino naribus injiciantur
obtalmicon [l. ptarmicon ], sternutatorium idem
~a,(sneesewoort ‥the whole plant is sharpe, biting the toong and mouth like pellitorie of Spaine
(sneesewort is called of some ~a
obtalmon,mageðe
ptarmĭcus, a, um (πταρμικός), qui fait éternuer : Th. Prisc. 2, 15 || subst. n. , sternutatoire : C. Aur. Acut. 1, 15, 138.