About
Menu

recalere

recalere, recalescere [CL] 1 to grow warm or hot again, (of body) to regain vitality. cumque proles progreditur, / ovorum alvo oritur, / neque illos qui genuit / vermis, idem recaluit (æthelwald) Carm. Aldh. 2. 132; incipiunt medicante Deo recalescere palmae Wulf. Swith. I 1610; flammae ‥ voraci / immittunt rigidam nimio cum pondere massam, / que statim prunis recalescit et igne rubescit Ib. II 340; rigantur ossa, carnes marcide ~escunt Ailr. Ed. Conf. 755B; caleo componitur ~eo, -es Osb. Glouc. Deriv. 88. 2 (transf or fig.); b (w. ref. to love or lust). ut ‥ lumen scientie redeat, voluntas ignita ~escat Bald. Cant. Commend. Fid. 609; inter amplexus pii patris cum ~esceret et respiraret cor afflicti P. Blois Serm. 15. 604C; mutuis ‥ incalescunt amplexibus, et in antiquas delicias ~escit senecta J. Ford Serm. 62. 8.  b ut pristini fraternitatis affectus ‥ recuperentur et ~escant, ne ‥ longa locorum intercapidine refrigescant Aldh. Met. 4; duas sorores per quas amicicia sepe ~escebat in conjugio habebant Ord. Vit. III 11 p. 120; ergo magis capior / et acrior / vis flamme recalescit P. Blois Carm. 10. 3a. 45.

Saved

Recent