recapitulare

recapitulare [LL] , to repeat, usu. in summary form, recapitulate. b to start (something) again from the beginning. per atavos et tritavos rursum singillatim ordinem genealogiae ~ans Aldh. Met. 2; ea quae ‥ latius digesta sunt, ob memoriam conservandam breviter ~ari placuit Bede HE V 24 p. 352; non inutile duxi aliqua de superioribus ~are, que sive per oblivionem negligenter, sive propter brevitatem scienter dimissa sunt Gerv. Cant. Combust. 27; ut in calce libelli, premissa ~ando negotium, quasi sub epilogo, concludamus Gir. GE II 39; ultima ‥ pars orationis rethorice est conclusio sive epilogus. quando sc. breviter ~antur ea que dicta erant ut melius memorie commendentur T. Chobham Praed. 267; libet omnium regum Anglie qui huc usque regnaverunt et nomina et regna ‥ ~are, ut ‥ historie series clarius elucescat M. Par. Maj. I 421; de Ascensione Domini incipiens quedam que in evangelio de ipsa pretermiserat, ~at Capgr. Hen. app. 222.  b si sine domino aut termino placitare cogitur aliquis injustum est, et per judicium poterunt ~are placitum ejus et emendare (Leg. Hen. 61. 6) GAS 582; orbiculari ‥ motu fines suos amor peragit, et unde sumit initium, illuc suo denuo revolvitur impetu, ut inde interim ~ari possit et in semetipsum sine cessatione recurrere J. Ford Serm. 93. 6.