renovator
rĕnŏvātor, ōris, m. [renovo],
- a renovator, restorer: OPERVM PVBLICORVM, Inscr. Fabr. p. 101.
renovātor, ōris, m. (renovo), der Erneuerer, operum publicorum, Corp. inscr. Lat. 10, 3857: corporis, Ps. Tert. carm. adv. Marc. 1, 39.
nec nova te cudere suademus, sed vetera omnimodis renovare; quia fundator et ~or ejusdem mercedis esse possunt apud Deum
secundus [filius ] vocabatur Walthenus antiqui nominis et sanctitatis ~or et possessor
Christe Deus, Summi virtus, sapientia Patris / vita, salus, hominum factor, renovator, amator
paternae dehinc rebellionis ~or, Normanniae hostis
rĕnŏvātŏr, ōris, m. , celui qui répare, restaurateur de : Ps. Tert. Marc. 1, 39.