repigro
Could not find repigratur in Logeion dictionaries.
repigratur Verb: present passive indicative 3rd singular of repigro
rĕ-pigro, no perf., ātum, 1, v. a.
- I To make slothful: uxoris Cyllenius fotibus repigratus, Mart. Cap. 1, § 35.—
- II Trop., to check, keep back, retard (post-class.): dirarum bestiarum impetum, Ap. Met. 8, 15, 34; p. 175 Bip.: repigrato fetu, id. ib. 1, 9, 13.— Hence, rĕpigrātus, a, um, P. a., retarded, slow: repigratior paululum, Mart. Cap. 1, § 36 (al. repigritior).
re-pigro, (āvī), ātum, āre, I) träge machen, uxoris Cyllenius fotibus repigratus, Mart. Cap. 1. § 35: Partiz. im Kompar., repigratior, Mart. Cap. 1. § 36 Eyss. (Kopp falsch repigrior). – II) bildl., hemmen, zurückhalten, bestiarum repigratur impetus, Apul. met. 8, 15: repigrato fetu, ibid. 1, 9.
rĕpĭgrō, ātum, āre, tr., ¶ 1 rendre indolent : Capel. 1, 35 ¶ 2 ralentir, diminuer : Apul. M. 8, 15.